De steenfabriek automatiseert mee

Omdat er met (hete) stoom gewerkt wordt tijdens de productie, moeten de tags hoge temperaturen kunnen doorstaan. Bij Hescon BV in Winterswijk is zowel de tagreader als de tag in de praktijk beproefd.

Bij de productie van kalkzandsteen wordt gewerkt met hoge temperaturen. Met name de toevoer van stoom (circa 200 graden Celsius) in de autoclaaf is normaal gesproken funest voor identificatiemiddelen. Die toch nodig zijn om te weten welke batch hier ‘gebakken’ wordt. Richard Barmentloo van Hescon BV in Winterswijk, RFID-specialist en helemaal op het gebied van duurzame en hoge temperaturen weerstaan kunnen de RFID-tags, legt uit dat het productieproces behalve hoge temperaturen ook gepaard gaat met een andere ‘vijand’ van RFID-tags, namelijk een zeer hoge druk.

“In het productieproces van kalkzandsteen worden de afzonderlijke elementen kalk, zand en een kleine hoeveelheid water in de juiste hoeveelheden gedoseerd en gemengd”, vertelt hij. Dit mengsel wordt naar een reactor geleid, waarin de ongebluste kalk met water reageert. “Van hier uit vindt het mengsel zijn weg naar de persen, waar het wordt samengeperst in de gewenste vormen zoals stenen, blokken of elementen. Na het persen worden de producten op een kar geplaatst en in een autoclaaf gereden”. Het is daar dat de RFID-tag aan de orde komt, want de kar is van zo’n gegevensdrager voorzien. “Je moet namelijk na het productieproces kunnen nagaan welke partij op de kar staat, zodat die op de juiste pallet terecht kan komen”, legt Barmentloo uit. De ‘pijn’ zit ‘m echter niet zozeer in de aanwezigheid van water en het metaal van de kar dat eventueel communicatie tussen tag en tagreader in de weg zou kunnen staan. Ook niet in het feit dat de kar met zijn lading in de metalen autoclaaf staat, omdat er op dat moment nog geen communicatie nodig is tussen tag en tagreader. “Het probleem waar de standaard RFID-tag mee geconfronteerd wordt, is de temperatuur in de autoclaaf tijdens het ‘bakproces’ die door toevoegen van stoom – met een temperatuur van circa 200 graden – en een druk van ongeveer 15 Bar de gewone RFID-tag fataal wordt”.

Maar de temperatuur is nodig omdat juist dan een chemische reactie plaatsvindt tussen de kalk en siliciumhoudende bestanddelen van het zand, waardoor de verharding van het product optreedt.

Barmentloo wijst er op dat ‘gewone’ – tegenwoordig veel gebruikte – zelfklevende etiketten met ingebouwde chip en antenne temperaturen kunnen doorstaan tot circa 49 graden Celsius. “Dus voor normaal gebruik zijn die uitstekend toepasbaar”, zegt hij. Er zijn ook tags verkrijgbaar in een speciale behuizing – kunststof – die tot een temperatuurbereik van 85 graden komen. Wanneer je de tag aan nog hogere temperaturen moet blootstellen, is een zogeheten HT behuizing bruikbaar (tot circa 240 graden) maar nog beter is de SAW-behuizing die temperaturen kan weerstaat van min 100 tot plus 400 graden Celsius. Waarbij leesafstanden van enkele meters probleemloos worden behaald. “Tags in een dergelijke behuizing zijn natuurlijk niet echt goedkoop, maar ze zijn voortdurend herbruikbaar, dus je kunt er heel lang plezier van hebben”, aldus de RFID-specialist. Die er verder op wijst dat deze SAW-tags ook de optie hebben van temperatuur uitlezing en zo afwijkingen kunnen melden aan de productiemanager. Waardoor een extra dimensie aan het proces wordt toegevoegd dankzij de RFID-toepassing, namelijk kwaliteitsbewaking.

Reacties

Er zijn nog geen reacties. Vul onderstaand formulier in om te reageren.

Reageren