Het onvermijdelijke verschil in printerlinten

De meeste bedrijven gebruiken voor het bedrukken van hun zelfklevende etiketten thermotransfer-, laser- of matrixprinters. Het gebruik van thermisch papier komt ook voor, maar vaak weegt het nadeel van de hoge papierprijs en het na enige tijd onder invloed van (zon)licht vervagen van de afdruk niet op tegen de lagere productieprijs door de afwezigheid van een printerlint. Dus blijven de thermotransfer printers met hun print- of inktlint populair, maar wie de beste afdruk wil op het voor hem of haar beste etikettenmateriaal moet toch even nadenken over het verschil tussen dat etikettenmateriaal en de printlinten.

Veel kennis

Bij NoviPrint in Dordrecht is in de loop der tijd veel kennis vergaard omtrent etikettenmateriaal en de voor iedere soort geschikte inktlint-toepassing. Van hen is de volgende uiteenzetting. Er zijn drie basis-lintentypes, namelijk het Wax-lint, het Wax/Resin-lint en het Resin-lint. Eén van de meest voorkomende papiermaterialen in de etikettenwereld is het zogeheten Houtvrij-schrijfpapier met een soortelijk gewicht van 80 tot 120 gram per vierkante meter. Dit ‘gewone’ papier absorbeert iedere inktvorm waaronder die van ballpoint en vulpen. Dat is tevens de reden dat bijvoorbeeld inkjetprinters voor kantoorgebruik acceptabele resultaten geven op een wat mindere papierkwaliteit, zoals het houtvrije schrijfpapier dat het meest gebruikt wordt in kopieermachines. Ook de eenvoudige zelfklevende etiketten voor bijvoorbeeld enveloppenadressering zijn vaak vervaardigd uit houtvrij schrijfpapier en daarom bruikbaar voor de doorsnee kantoorprinter. Voor de wat belangrijker informatie - zoals een barcode waarbij geen enkele fout in het printproces mag optreden op straffe van een ‘non read’ scanning - kan men beter gebruikmaken van een materiaal met een wat hoogwaardiger afdrukkwaliteit, zoals het thermotransfer-papier. Want de scherpte van de afdruk hangt samen met het type lint en de papierkwaliteit, dat in de printer wordt gebruikt. Het thermotransfer-papier bijvoorbeeld heeft een lichte coating ondergaan tijdens het vervaardigingsproces, wat het printresultaat optimaal maakt. Die coating ‘verdicht’ het materiaal op dezelfde wijze als wanneer er enige druk op wordt uitgeoefend. Ga maar eens met de nagel van de duim over een strookje kopieerpapier, dat daardoor onmiddellijk een glanzende oppervlakte krijgt.

Krasvast

Het voorbeeld duidt aan dat er grote verschillen zijn in materiaalsoorten. Elke materiaalsoort vereist de speciaal daarop afgestemde lintkwaliteit en omgekeerd. Voor de wat meer open papierkwaliteit zoals het ‘Houtvrijschrijf’ wordt een Wax-lint gebruikt. De hechting van de inkt is bij deze open structuur namelijk optimaal. Wordt echter een glanzend en dus meer gesloten papierkwaliteit gebruikt, dan is men op een Wax/Resin-inktlint aangewezen om de krasvastheid van de inkt te garanderen. De toevoeging van de hars (Resin) maakt de inkt harder en daarmee meer veegvast. Voor het gebruik van kunststof materialen als glanzend polyethyleen (PE) of polyester als etikettenmateriaal is een Resin-inktlint het meest aangewezen type, doordat de hechtingsmogelijkheid van de inkt minimaal is maar de afdrukkwaliteit optimaal moet zijn. Dan is er nog een onbesproken aspect en dat betreft de lijm waarmee het etiket op het product of de verpakking wordt geplakt. Doordat er veel lijmsoorten zijn, wil de lintenleverancier altijd eerst graag weten waarvoor het etiket gebruikt gaat worden. Want de ervaring leert dat bijvoorbeeld een bepaalde lijmkwaliteit ook perfect houdt op de robuuste schil van een watermeloen bij een fruitgroothandel in Spanje, terwijl de lijm van het etiket is vervaardigd voor de autobandenindustrie, waar hechting van een etiket een pré is.

(Met dank aan Sidney Pieksma)

Reacties

Er zijn nog geen reacties. Vul onderstaand formulier in om te reageren.

Reageren