Fietsendieven blijven nog minstens 15 jaar actief

Het stelen van fietsen is een typisch Nederlands probleem. Het tegengaan van fietsendiefstal is moeilijk. Zeker de gelegenheidsdief zal niet gauw verdwijnen. Maar tegen diefstal-met-winstoogmerk (heling) kan wel iets worden gedaan via RFID. Ook al duurt het nog wel 15 jaar (of langer) voordat het volledig zal werken.

Opvoeding

Nederland is het enige land ter wereld met een fietsendiefstalprobleem. Alleen in Nederland staan zoveel en zo vaak fietsen onbeheerd (zij het op slot) langs de kant van de weg en alleen in Nederland zijn zoveel mensen geneigd daar gebruik - liever gezegd misbruik - van te maken. Er moeten twee soorten fietsendieven worden onderscheiden. De eerste groep, de gelegenheidsdieven, is moeilijk aan te pakken. Zij komen de kroeg, school, station, etc. uit en hebben geen zin om te lopen, de bus of taxi te pakken of om een vriend of familielid te bellen. Zij zijn stoer en ‘lenen’ even snel een fiets. Meestal wordt die naderhand ergens langs de weg achtergelaten of in een sloot, kanaal of gracht gedumpt. Anderen vinden het nog stoerder om de fiets onbruikbaar te maken door de wielen kapot te trappen of de vorken van het frame te verbuigen, waardoor ze nagenoeg onbruikbaar worden voor de rechtmatige eigenaar. Tegen deze vorm van diefstal is weinig anders te doen dan de potentiële dieven te heropvoeden, zodat zij het zinloze inzien van dit gedrag. Als dus opvoeders er in slagen het uit gemakzucht stelen en vernielen van fietsen uit te bannen, zijn we over pakweg 15 jaar van deze groep fietsendieven verlost.

Treiteren

De tweede groep fietsendieven, de op winst beluste meer professioneel optredende dieven, is wel aan te pakken en wel via de helingmogelijkheden. Dat kan met behulp van RFID-tags, die in het slot van nieuwe fietsen worden aangebracht. De unieke nummercode van dat slot (ingebrand in het slot én opgenomen in de RFID-tag) is samen met het framenummer van de fiets vastgelegd in een centrale database. Fietseigenaren moeten er voor zorgen dat hun naam-, adres- en woonplaatsgegevens vanaf het moment van aankoop ook in deze database geregistreerd staan, waar ze gekoppeld worden aan de unieke RFID-tagcode en het framenummer van de fiets. Wanneer deze fiets gestolen wordt, is een melding aan de database voldoende om de fiets met zijn specifieke signalement op het internet te zetten. Rijwielhandelaren, particulieren en opsporingsdiensten kunnen daar verifiëren of een ter aankoop aangeboden (of door hen gevonden) fiets gestolen is en wie de eigenlijke eigenaar is. Helaas is het niet mogelijk gebleken reeds verkochte fietsen alsnog van een slot-met-tag te voorzien, zodat het ook hierdoor nog zeker 10 ŕ 15 jaar (zo niet langer) zal duren, voordat alle rijwielen in Nederland in dit fietsenregistratiesysteem zijn opgenomen. Ook deze groep fietsendieven kan dus nog gedurende 15 jaar de gemeenschap blijven treiteren.

Zonder tag: gestolen!

Toch is er sprake van verbetering. Fietsen met RFID-tag kunnen nu in ieder geval worden geďdentificeerd. Worden nieuwe fietsen te koop aangeboden zonder RFID-tag en een in de database geregistreerd tagnummer/framenummer, dan zal een bonafide rijwielhandelaar zich ongetwijfeld bedenken voordat hij deze fiets aanschaft. De kans is immers 99 procent dat deze fiets gestolen is en dat het slot (met tag) ervan verwijderd is om herkenning tegen te gaan.

Keuze voor het slot

De keuze voor het fietsslot als drager van de tag is ontstaan doordat het een probleem bleek te zijn om alle rijwielfabrikanten ter wereld te vragen hun fietsen ‘af fabriek’ van een RFID-tag te voorzien. Ook bleek het een probleem te zijn om alle fabrikanten te vragen elke RFID-tag uniek te coderen op basis van een internationaal registratiesysteem. Er is namelijk geen internationaal optredende coderegistratie-organisatie voor rijwielen, ondanks het bestaan van zulke organisaties voor onder meer een bepaald barcodesymbool (EAN) en voor de registratie van RFID-tags voor dierenidentificatie (ICAR). Voor dergelijke registraties liggen de belangen veel meer op een internationaal vlak en voor rijwielen is er in andere landen dan Nederland geen behoefte aan. Bovendien blijkt het moeilijk te zijn de tag in een frame op te nemen. Ze zijn daar moeilijk met RFID-readers (de zogeheten interrogators) uit te lezen. De reden is dat tags via een radiosignaal moeten worden geactiveerd en binnen een fietsframe opgeborgen zitten in een zogeheten Kooi van Faraday. Die gaat het binnendringen van radiosignalen tegen en daarom kan de tag beter in een aparte behuizing aan het frame worden bevestigd.

Typisch Nederlands

Alle overwegingen tezamen leidden dan ook tot het fietsslot, ‘een typisch Nederlandse oplossing voor een typisch Nederlands probleem’. De fietssloten zijn dusdanig vervaardigd dat openbreken niet zonder enorme en tijdvergende inspanningen mogelijk is. Ook de wijze van bevestiging van het slot aan het frame maakt verwijderen nagenoeg onmogelijk. De professionele dief kan natuurlijk altijd de complete (op slot staande) fiets op een aanhangwagen laden of in een bestelauto meenemen, om vervolgens op zijn gemak het slot te verwijderen. Maar een nieuwe fiets zonder RFID-gecodeerd en geregistreerd slot en zonder registratie in de database is in principe onverkoopbaar. Om te voorkomen dat gestolen fietsen achteraf alsnog van een slot-met-tag worden voorzien, kan geen slot met RFID-tag ‘los’ bij de winkelier worden aangeschaft. Of dat in de toekomst alsnog zal kunnen, moet blijken uit verdere verfijningen van het systeem.

foto:

Het AXA-slot is een voorbeeld van een fietsslot met ingebouwde RFID-tag. Dit slot zit op 80 % van alle nieuw verkochte fietsen in Nederland

Reacties

Er zijn nog geen reacties. Vul onderstaand formulier in om te reageren.

Reageren