Chips en kunst

Hoe spoor je in een uitgebreide collectie als die van Museum Boijmans Van Beuningen een specifiek kunstwerk op? Met een ‘talking tag’!

Optimaal scenario

Het optimale scenario zou natuurlijk zijn dat een kunstwerk zelf antwoordt, indien het wordt geroepen. En dat het kunstwerk zich niet alleen meldt, maar dat het je ook in een handomdraai over al zijn relevante gegevens laat beschikken. Zo’n systeem bestaat en wel dankzij RFID-tags. Het praktijkvoorbeeld werkt sinds 22 november 2001 in het Rotterdamse Museum Boijmans Van Beuningen. Op die dag is dit door de firma Helicon Conservation Support ontwikkelende systeem officieel in gebruik genomen, door een zogeheten Talking-Tag te bevestigen aan het schilderij ‘De Toren van Babel’ (Breugel, ca 1565 - collectie Boijmans Van Beuningen). De Talking-Tag is toegepast in het kader van het collectieregistratiesysteem van het museum. Dit systeem geeft een overzicht van alle objecten in beheer van het museum en dient als basis voor het verstrekken van informatie aan derden. Er zijn ook andere toepassingen te bedenken die te maken hebben met het beheer van zogeheten bruikleenverkeer, zoals de conditie van de werken, eventuele restauratie, hun locatie, kortom; alles wat te maken heeft met het zogeheten collectiemanagement. Hij bij Museum Boijmans in gebruik zijnde systeem is destijds ontwikkeld door Helicon in samenwerking met Philips, Omron, Vepon Automatisering en Integrated Engineering. Het Talking-Tag systeem kan worden ingezet als identificatiemiddel van voorwerpen in instellingen zoals musea, galeries, bibliotheken, archieven en andere ondernemingen die zich bezig houden met het behoud en beheer van voorwerpen en collecties met een culturele en historische waarde. Het Talking-Tag systeem zorgt voor een eenvoudiger en professioneler collectiemanagement. Hierbij moet worden gedacht aan een vereenvoudiging in de standplaatscontrole, de inperking van risicomomenten doordat de voorwerpen niet meer aangeraakt hoeven te worden voor identificatie, de integratie met calamiteitenplannen, de koppeling aan publiekssystemen en de mogelijkheid om eenvoudig inventarisaties, bijvoorbeeld bij transport van objecten, uit te voeren.

Inlets versus tags

Omron produceert zogeheten inlets, die als basis dienen voor de tags die door Museum Boijmans gebruikt worden. De inlets kunnen verwerkt worden tot iedere gewenste vorm. Een inlet bestaat uit drie onderdelen, namelijk een chip, een antenne en een behuizing. De door Omron toegepaste chip is de I-code chip van Philips. Op deze chip kan de eindgebruiker 44 bytes (44 karakters) flexibel programmeren. Op het gebied van lees/schrijf hardware levert Omron Electronic Components Europe verschillende oplossingen. De frequentie waarop het systeem werkt is 13,56 MHz en het systeem kan zonder speciale vergunning gebruikt worden. Tevens voldoet alle hardware aan de speciale keureisen die gesteld zijn voor RFID apparatuur. In het kader van het project zijn destijds twee systemen getest. Allereerst de standaard opstelling bestaande uit een controller en een antenne. Het leesbereik van deze opstelling is 20 cm en kan eenvoudig geďntegreerd worden in een bureau opstelling. Doordat iedere in gebruik zijnde chip een uniek ID nummer heeft, kunnen meerdere tags tegelijk gelezen worden. Deze functionaliteit wordt anti-collision genoemd. De tweede geteste opstelling is een ‘gate antenne’. Deze gate antenne bestaat uit een losse controller en twee rechtopstaande schermen waartussen een veld wordt opgewekt waarmee de tags uitgelezen kunnen worden. De afstand tussen de gate is flexibel tot 1 meter in te stellen. Uniek aan deze opstelling is dat de oriëntatie van de tag niet van belang is. Zelfs tags die zich in een verpakking bevinden, worden moeiteloos gelezen.

(Met dank aan Daan te Nuijl, CaptureTech)

foto:

Eigenlijk zou ieder kunstobject van een RFID-tag moeten worden voorzien...

Reacties

Er zijn nog geen reacties. Vul onderstaand formulier in om te reageren.

Reageren